ردکردن این

گرگ و میش است

رَمَقی برایِ آتش نمانده جز سوسویی خسته

آوازِ غوکان به مویه میمانَد ولی نهر همچنان جاری و مُقتدر پیش میرانَدُ

پونه و سوسَنبَر را به حیات میخواند.

رُزماری قَد عَلَم میکند و

زنجبیل و دارچین هُرم میتَراوَند چون

اندکی بیش تا سپیده دم نمانده.

ترکیبات دمنوش

رزماری، پونه، سوسنبر، زنجبیل، دارچین

تصنیفی به وقت نوشیدن

تصنیف دیده ی بی خواب از استاد شجریان

نیکوترین مجالِ نوشیدن

دُرست زمانی که شب در جان رِخنه کرده, سه گاه همچون پرتوهایِ طلوع, زندگی را خاطِرنِشان میشود.

با یک جهان عشق

خودتان را مهمان یک دمنوش کنید

115,000 تومان

واژه نامه

به جان بردن: زندگی کردن.

پیاله: فنجان، ظرفی که در آن آشامیدنی بنوشند.

تصنیف : قطعه ‌شعری که به آهنگ طرب‌انگیز خوانده می‌شود، ترانه، سرود.

خاطرنشان: یادآوری.

رخنه: راه و شکاف میان دیوار، سوراخ، شکافتن.

رسم: سنت و قاعده، آداب.

رَمَق: تاب و توان، باقیمانده جان.

ساز کردن: مهیا کردن، آماده کردن، به وجود آوردن، آفریدن.

غوک: قورباغه، وزغ.

کفچه: کفگیر، قاشق.

گشت هستی: گردش هستی، سیاحت هستی.

مجال: فرصت.

مویه: گریه و زاری، نوحه.

میزان: اندازه، مقدار.

هُرم: گرما، حرارت.

  • آواز غوکان به مویه می­ماند: آواز قورباغه­ها شبیه گریه و زاریست.
  • قد عَلَم کردن: منظور سر برافراشتن است.
  • هرم می­تراوند: از خود گرما و حرارت می­چکاند و تراوش می­کند.
  • زمانی که شب در جان رخنه کرده: در اینجا منظور زمانی­ست که به تمامی شب است.
  • نیکوترین مجال نوشیدن: بهترین زمان نوشیدن.
  • به خوشیِ بودِ هر همنشین شور: در اینجا منظور بهترین روش آماده کردن دمنوش برای لذت بردن بیشتر است.
  • میزان است به یک کفچه دمنوش در پیاله : به مقدار یک قاشق از دمنوش در فنجان.
  • به جان ببرد به گشت هستی: زندگی کردن در گردش هستی.

گیاه نامه

رُزماری: رزماری یا رومارَن یا اکلیل کوهی که با نام رزماری متداول است یک گیاه چند ساله، با ساقه‌های چوبی، برگ‌های سوزنی، معطر و همیشه سبز است. گل‌های رزماری در فصل‌های بهار و اواخر تابستان به رنگ‌های سفید، صورتی، بنفش یا آبی، روی شاخه‌های انتهای گیاه ظاهر می‌شوند.از رزماری به دلیل جذابیت و تحمل به خشکی، به عنوان گیاه زینتی در باغها و برای محوطه سازی، به ویژه در مناطقی با آب و هوای مدیترانه ای استفاده می‌شود. کشت این گیاه آسان بوده و مقاوم در برابر آفات در نظر گرفته می‌شود. این گیاه با اقلیم کشورمان بسیار سازگار است و به خوبی رشد می‌کند. رزماری منبع خوبی از آهن، کلسیم، پتاسیم، انواع ویتامین­ها و همچنین سرشار از آنتی‌اکسیدان‌ها، فلانوئیدها، فیبر، پروتئین و کربوهیدرات‌ها است. طبع رزماری گرم و خشک است؛ باعث بهبود عملکرد مغز میشود و حافظه را تقویت می کند. در پیشگیری بیشتر سرطان­ها موثر است و به سلامتی و شادابی پوست نیز کمک می­کند. تسکین دهنده درد عضلانی و مفصل است و به باز شدن گرفتگی­ها کمک می­کند. بهبوددهنده روحیه است؛ افسردگی را کاهش می­دهد و به افزایش انرژی و جنب و جوش نیز کمک می­کند.

پونه: پونه با نام­های دیگر پودنه یا فودنج گیاهی از خانواده نعنانیان است که در جاهای مرطوب می­روید. گیاهی چند ساله که ساقه‌‌های چهارگوش، برگ‌های کرکی بسیار خوش­عطر و گل‌هایی به رنگ صورتی و بنفش دارد. طعم پونه کوهی در ابتدا گرم و تقریباً گس و تلخ مزه است، اما بعد از مدتی حس خنکی ایجاد می‌کند. طبع این گیاه گرم و خشک است و برگ پونه بخش مورد استفاده این گیاه پر خاصیت است که روغن‌های فرار خصوصا منوترپن‌ها، تانن‌ها و فلاونوئید از مهمترین ترکیبات تشکیل دهنده آن هستند. در طب سنتی از دمنوش پونه برای پیشگیری و درمان سرماخوردگی، زکام، سردرد و گلو درد استفاده می‌شود. دمنوش پونه، به دلیل وجود منتول در آن به عنوان داروی خلط آور محسوب میشود. همچنین از دیگر خواص پونه رفع ترشحات انباشته شده در ریه است و استفاده از آن برای درمان بیماری‌های برونشیت و سینه پهلو توصیه میشود. گیاه دارویی پونه، در برطرف کردن مشکلات و ناراحتی‏های گوارشی نیز موثر است.

سوسنبر: سیسنبر یا سوسنبر که در زبان‌های دیگر آویشن وحشی، آویشن خزنده و آویشن برکلند نیز نامیده می‌شود، گیاهی است از تیره نعناعیان، دارای بوی خوش با گل‌های کوچک به رنگ گلی، سفید و ارغوانی. این گیاه در نواحی بحرالروم، ایران، آمریکای شمالی و سیبری می‌روید. طبع این گیاه گرم و خشک است و به درمان دردهای مفصلی و پا درد کمک می­کند. هچنین تسکین آسم و سرفه است. در درمان سردردهای عصبی، بی­اشتهایی، اختلالات عصبی و تشنجات روحی نیز کمک­کننده است.

زنجبیل: زنجبیل یا زنجفیل یک گیاه خوراکی و دارویی است. زنجبیل از گیاه زرد رنگ دارای رگه‌های بنفش با نام علمی Zingiber officinale Roscoe بدست می‌آید. اگرچه معمولاً از زنجبیل به عنوان ریشه آن گیاه نام برده می‌شود ولی در اصل، قسمت مورد استفاده گیاه ساقه متورم شده زیرزمینی آن است که «ریزوم» نام دارد. زنجبيل به عنوان گياه چند ساله حداكثر حدود یک متر، دارای ساقة زيرزمينی خزنده و غده‌ای شكل و برگهای بدون دمبرگ و فاقد كرک است و بومی آسیای جنوب شرقی­ست. زنجبیل بسیار به سرما حساس است و در برابر کم‌آبی نیز مقاومت ندارد و معمولاً در جنوب هند که از باران‌های موسمی بهره می‌برد یا اقلیم‌های مشابه رشد مناسبی دارد. زنجبیل به عنوان دارویی با طبع گرم و خشک در درمان بسیاری از اختلالات از جمله رفع تهوع، فشار خون پایین، دفع سنگ مثانه، کنترل درد، قاعدگی دردناک، بیماری‌های باکتریایی و قارچی مؤثر است.

دارچین: دارچین را از پوست درختچه دارچین که بیشتر در هندوستان و چین می­روید تهیه می­کنند. درختچه دارچین درختی است کوچک، به ارتفاع ۵ تا ۷ متر که از تمام قسمت‌های آن بویی مطبوع استشمام می‌شود. گلهای این ادویه در فاصله ماه‌های بهمن تا اوایل فروردین ظاهر می‌شود. برگ این درخت سبز تیره و دارای گلهایی به رنگ سفید است. سابقه مصرف و شناسائی آن به مصر باستان و به حدود دوهزار سال قبل از میلاد بر می‌گردد و دارای انواع مختلفی است. طبع دارچین گرم و خشک است و از مهم­ترین خواص آن جلوگیری از زوال عقل و آلزایمر است. کلیه را گرم می­کند و ضعف کمر و پاها را از بین می­برد و کم خونی را درمان می­کند . دارچین بهترین دارو برای دردهای عضلانی است، اثر آرام­بخش دارد و تب را نیز کاهش می­دهد.

موسیقی

دگر به هر چه تو گویی مخالفت نکنم      که بی تو عیش میسر نمی‌شود ما را

*سعدی

دستگاه سه­گاه، یکی از هفت دستگاه موسیقی ایرانی­ست. این دستگاه بیشتر برای بیان احساس غم واندوه که به امیدواری می­گراید مناسب است. آواز سه­گاه بسیار غم­انگیز و حزن­آور است. گوشه­های مهم این دستگاه عبارتند از: درآمد، مویه، زابل، مخالف و حصار. سه­گاه آوازی دارد بی­نهایت غمگین و ناله­های آن ریشه و بنیاد آدمی را از جا می­کند و از راز و نیاز عاشقان دوری کشیده و از بیچارگی بی­نوایان و ضعیفان سخن می­گوید. به تعبیر مجید کیانی سه­گاه سپیده­دم است. پایان شب و آغاز روشنایی یا آغاز زندگی انسان، آن هم عشق است. البته حالت این دستگاه در همه­جا ثابت نیست و به ویژه در گوشه مخالف بسیار باشکوه است، به عنوان نمونه قطعه “من از روز ازل” ساخته مرتضی محبوبی و “رسوای زمانه” همایون خرم دارای نغمه­ای بسیار تاثیرگذار و غم­انگیز هستند. در این دستگاه هرگاه درجه پنجم گام شوری را ربع پرده کم کنیم وارد پرده سه­گاه می­شویم.