ردکردن این

صبحدم که باد…

صدایِ قهقه یِ زعفران را از لابه لایِ گلبرگهایِ ارغوانیَش میدُزدَد

و همچون پیچکِ تنیده…

خود را به شوکتِ باغستانِ بِه میسپارد

وقارش را چون راهزنی چابکدست به تاراج میبَرَد

آنگاه خرامان در بیشه زارِ جوانی با رامشگرانِ گَزَنه همراه میشود

و سرانجام

آنجا که آفتاب بر رویِ شبنم هایِ بوتهٔ چای چشمک میزند

خود را رها میسازد.

ترکیبات دمنوش

زعفران، چای سیاه، گزنه، به

تصنیفی به وقت نوشیدن

تصنیف سروچمان از استاد شجریان

نیکوترین مجالِ نوشیدن

از طلوع تا قلبِ آسمان, ماهور موسیقیِ زندگی را مینوازد.

با یک جهان عشق

خودتان را مهمان یک دمنوش کنید

115,000 تومان

واژه نامه

به جان بردن: زندگی کردن.

تصنیف : قطعه ‌شعری که به آهنگ طرب‌انگیز خوانده می‌شود، ترانه، سرود.

پیاله: فنجان، ظرفی که در آن آشامیدنی بنوشند.

چابکدست: ماهر، تیز و فرز.

خرامان: عشوه­کنان، نازروان.

رامشگر: سرودخوان، نوازنده.

رسم: سنت و قاعده، آداب.

ساز کردن: مهیا کردن، آماده کردن، به وجود آوردن، آفریدن.

شوکت: بزرگی، شکوه.

کفچه: قاشق کوچک.

گشت هستی: گردش هستی، سیاحت هستی.

مجال: فرصت.

میزان: اندازه، مقدار.

وقار: آرامی، شکوه و جلال.

  • از طلوع تا قلب آسمان: در اینجا منظور از طلوع خورشید تا رسیدن خورشید به میانه آسمان که زمان ظهر است، می­باشد.
  • نیکوترین مجال نوشیدن: بهترین زمان نوشیدن.
  • به خوشیِ بودِ هر همنشین شور: در اینجا منظور بهترین روش آماده کردن دمنوش برای لذت بردن بیشتر است.
  • میزان است به یک کفچه دمنوش در پیاله : به مقدار یک قاشق از دمنوش در فنجان.
  • به جان ببرد به گشت هستی: زندگی کردن در گردش هستی.

گیاه نامه

زعفران: زعفران یا زَرپران گیاهی­ست که ریشه تاریخی آن به ایران برمی­گردد و گرانبهاترین ادویه جهان است. این گیاه کوچک که در زمان رویشش اول گل آن از زمین می­روید و بعد ساقه­ها و برگها، دارای گلی با گلبرگ شش­پر بنفش­رنگ است. زعفران طبع گرم و خشکی دارد و گیاهی­ست نشاط آور و بهبودی برای افسردگی. گلبرگ­های این گیاه جادویی که به ادویه خورشید معروف است خاصیتی ضد سرطانی، ضد التهاب و ضد افسردگی دارند. در تصاویر تاریخی و اسطوره­ها الهه­هایی مشغول به چیدن کلاله گیاه زعفران برای مصارف درمانی هستند و رنگدانه­های زعفران در نقاشی­های پیشاتاریخی یافت شده است. زعفران این طلای سرخ در تاریخ قصه­های زیادی با خود همراه دارد.

چای سیاه: چای سیاه نام یک نوشیدنی است از گیاهی به نام کاملیا سیننسیس، که از برگهای این گیاه چای درست می­کنند. بوته چای برای اولین بار در چین شناخته شد. چای علاوه بر اینکه یک محصول زراعی شناخته می­شود، دارای فرهنگ و رسومات نوشیدن متفاوتی و متعددی در ایران و کشورهایی مثل چین، روسیه و انگلستان است. برگ سبز چای سرشار از آنتی‌اکسیدان، کافئین، منیزیم، پتاسیم، سدیم و بسیاری دیگر است. طبع آن گرم و خشک است و پژوهشگران به این نتیجه رسیده‌اند که خوردن دست كم یک فنجان چای سیاه در طول روز، ابتلا به بیماری‌های قلبی را کاهش می‌دهد. چای از رشد سرطان جلوگیری می‌کند و همچنین خون را تصفیه کرده و فشارخون را کنترل می‌کند.

گزنه: گزنه با نام دیگر انجره، گیاهی علفی­ست با برگ­های پوشیده از کرک­های گزنده که به صورت خودرو در ییلاقات اطراف تهران و استان­های مازندران و گیلان و بسیاری از دامنه­ها رشد می­کند. طبع این گیاه گرم و خشک است و از گیاهان بسیار مفید برای درمان بیماری­های پروستات است. باعث کاهش قند خون در افراد دیابتی می­شود و تصفیه کننده سینه و ریه است. در مازندران با این گیاه غذایی درست می­کنند که به آش گزنه معروف است.

به: به میوه درختی است از گونه گلسرخیان با برگ­هایی که پشتشان کرک­دار است. گوشت این میوه خشک و کرکی­ست و طعمی تقریبا ترش و گس دارد. طبع گرم رو به معتدل دارد و با طبع­های مختلف نیز سازگار است. میوه به و هسته آن خواص متعدد فراوانی از جمله درمان بیماری­های گوارشی، درمان تنگی نفس و مشکلات تنفسی، بهبود عملکرد مغز و درمان گلودرد و سینه­درد را داراست.

موسیقی

هزار جهد بکردم که سر عشق بپوشم   نبود بر آتش میسرم که نجوشم

*سعدی

ماهور یکی از هفت دستگاه موسیقی ایرانی است که در عین حال یکی از مفصل­ترین­ها نیز هست و به عقیده‌ی برخی، ماهور همان گام بزرگ یا ماژور در موسیقی غربی است. دستگاه ماهور شاد و دست­افشان است به مانند تصنیف مرغ سحر. و دارای احساس شجاعت، شادی و امیدواری توصیف شده و آواز ماهور آوازی باوقار است که خواننده با انتخاب شعر مناسب می‌تواند به آن ابهت بدهد.

بیشتر گوشه‌های ماهور حالتی شاد دارند و برای اجرای مارش‌های پرهیجان یا قطعه‌های طرب‌انگیز به کار می‌روند. به گفته محمدرضا شجریان، دستگاه ماهور به طور خاص در موسیقی محلی کردستان و لرستان رواج دارد مانند تصنیف قافله چی با صدای عباس کمندی.

امروزه دستگاه ماهور از گستردگی ویژه ای برخوردار بوده و گوشه‌های بسیاری را در خود جای داده است.

نمونه­هایی از تصنیف­ها در دستگاه ماهور به شرح زیر هستند:

تصنیف معروف سپیده از محمدرضا لطفی با شعر هوشنگ ابتهاج و آواز محمدرضا شجریان.

در موسیقی متن فیلم دلشدگانِ علی حاتمی ، تصنیفی با همین نام که توسط استاد حسین علیزاده اجرا شده است.

تصنیف آهنگ وفا از آلبومی همنام که آن نیز از خوانده‌های محمدرضا شجریان است و در گوشه‌های راک اجرا شده ‌است.