ردکردن این

مادامی که گردون…

مشغولِ تاروپود زدنِ چادرِ کوکب نِشانَش است

دارچین قَوال میشود و درختان سیب را به سَماع میخواند.

سنبل الطیب, وَرِ جویبار, زانو بغل میگیرد

سپیدی رُخش به سرخی میزند وقتی, تکرارِ خود را در آبِ روان نظاره گر میشود.

نجوایِ دارچین به گل گاوزبان میرسد

چنانکه کمرکشِ البرز را دَویره میسازد و چُردهٔ لاجوردش را با رایحهٔ لیمو

به چین خوردگیِ خزر روانه میکند.

ترکیبات دمنوش

گل گاوزبان، سمبل الطیب، لیمو، سیب، دارچین

تصنیفی به وقت نوشیدن

تصنیف میخانه از استاد شجریان

نیکوترین مجالِ نوشیدن

همه جا در تاریکی فرو رفته در واپَسین لحظات روزمرّگی, امّا نَوا, نویدِ تولدی تازه میشود.

با یک جهان عشق

خودتان را مهمان یک دمنوش کنید

115,000 تومان

واژه نامه

به جان بردن: زندگی کردن.

پیاله: فنجان، ظرفی که در آن آشامیدنی بنوشند.

چرده: رنگ، فام، رنگ چهره.

دویره: خانقاه، بنایی برای عبادت و نیایش.

رسم: سنت و قاعده، آداب.

ساز کردن: مهیا کردن، آماده کردن، به وجود آوردن، آفریدن.

سماع: پایکوبی، دست­افشانی، رقص، آواز و سرود، شنیدن، شنوایی.

قوال: کسی که در محافل آواز خوشی می­خواند؛ آوازه‌خوان، نغمه‌گر.

کفچه: کفگیر، قاشق.

کمرکش: کمر کوه، دامنه کوه و تپه.

کوکب: ستاره، نام گلی زینتی.

گردون: آسمان، چرخ، سپهر.

گشت هستی: گردش هستی، سیاحت هستی.

لاجورد: به رنگ لاجورد، آبی تیره، آبی کبود.

مادام: تا زمانی که، تا هنگامی که.

مجال: فرصت.

میزان: اندازه، مقدار.

واپسین: آخر، آخرین.

وَر: بَر، کنار، پهلو.

  • مشغول تاروپود زدن چادر کوکب نشانش است: منظور رسیدن شب و پیدا شدن ستاره­ها در آسمان است که شبیه یک چادر سیاه است.
  • درختان سیب را به سماع میخواند: درختان سیب را به رقص و آواز دعوت می­کند.
  • تکرار خود را در آب روان نظاره­گر میشود: منظور دیدن تصویر خود در آب روان است.
  • نیکوترین مجال نوشیدن: بهترین زمان نوشیدن.
  • به خوشیِ بودِ هر همنشین شور: در اینجا منظور بهترین روش آماده کردن دمنوش برای لذت بردن بیشتر است.
  • میزان است به یک کفچه دمنوش در پیاله : به مقدار یک قاشق از دمنوش در فنجان.
  • به جان ببرد به گشت هستی: زندگی کردن در گردش هستی.

گیاه نامه

گل­گاوزبان: گل­گاوزبان یکی از مهمترین گیاهان دارویی در طب سنتی ایرانی است. گل­گاوزبان گیاهیست علفی و یکساله که ارتفاع ساقه آن تا 60 سانتیمتر می رسد ساقه آن شیاردار و خاردار می­باشد. برگهای این گیاه ساده و پوشیده از تارهای خشن است. گل­ آن لاجوردی و شبیه گل انار بوده و تخم آن دایره‌ای شکل و لعابی است و در کوه‌های البرز بسیار زیاد یافت می‌شود. طبع گل­گاوزبان گرم و تر است و از آن برای خاصیت آرام­بخشی استفاده می­شود و بعضی دیگر از خواص این گیاه عبارتست بدین صورت هستند که به دلیل داشتن طبیعت گرم، اثر نشاط آور و مقوی دارد؛ در معالجه تب‌های دانه‌ای مانند سرخک و آبله‌مرغان تأثیر دارد؛ در درمان دردهای دهان، دردهای ناشی از سنگ کلیه و دفع سنگ مثانه و کلیه اثر دارد و دمنوش‌های این گیاه برای سرماخوردگی و در بعضی مواقع سرفه‌های خشک در فصل سرما مؤثر است.

سمبل­الطیب: سمبل­الطیب یا سنبل­الطیب گیاهی است علفی و چند ساله که ساقه آن به‌طور عمودی تا ارتفاع دو متر بالا می‌رود. این گیاه به صورت وحشی در جنگل‌های کم درخت، در حاشیه جویبارها و گودال‌ها، در بیشتر مناطق آسیا و ایران می­روید. سمبل­الطیب دارای بویی مطبوع است و گربه بوی این گیاه را از فواصل دور تشخیص داده به طرف آن می‌رود و در اطراف آن به جست و خیز می‌پردازد و از بوی آن مست می‌شود. گل‌های سمبل­الطیب رنگ سفید یا صورتی دارد و به صورت خوشه‌ای است. قسمت مورد استفاده این گیاه ریشه آن است و معمولاً از ریشه گیاهی که بیش از سه سال عمر دارد استفاده می‌شود. طعم آن تلخ ولی خوشبو و معطر است. طبع سمبل‌الطیب گرم و خشک است. این گیاه دارویی اثر ضد تشنج دارد و در رفع ناراحتی‌های عصبی و هیستریک مفید است؛ همچنین ضداسپاسم، آرام‌بخش و تب‌بر است. ریشه سمبل‌الطیب در معالجه صرع، بیماری مالیخولیا و میگرن اثر مفید داشته و در درمان بی‌خوابی موثر است. از دیگر خواص ریشه این گیاه می­توان به اثر ضد کرم معده و روده بودن آن اشاره کرد، این گیاه دارویی گاز معده و درد آن را از بین برده، سکسکه مداوم و استفراغ را برطرف کرده و دهان را خوشبو می‌کند و همچنین سمبل‌الطیب برای برطرف کردن دلهره، تشویش و نگرانی می‌تواند مفید باشد.

لیمو: لیموترش یا به اختصار لیمو، میوه درخت لیمو و از مرکبات است. در واقع لیموترش درختچه‌ای است که بلندی آن به چهارمتر می‌رسد و کشت آن فقط در مناطق گرمسیر امکان دارد. شاخه‌هایش بلند و برگهایش پهن و سبز مات و بیضوی است. گلهایش از درون سفید و از بیرون ارغوانی است. به‌غایت معطرند. گل آوری آن عملاً مداوم است (لیموترش تنها درختی است که تقریباً همیشه میوه و گل و برگ دارد). میوه اش بیضوی شکل است که در اواخر پاییز و اوایل زمستان آبدارتر می‌باشد. طبع لیموترش سرد و خشک است و این میوه منبع عالی ویتامین C و فلاونوئیدها است که آنتی­اکسیدان هستند. آنتی­اکسیدان­ها به حذف رادیکال­های آزاد که می­توانند به سلول های بدن آسیب برسانند کمک می کنند. این مواد مغذی به جلوگیری از بیماری ها و تقویت و حفظ سلامتی کمک می کنند. لیمو به کاهش احتمال سکته مغزی، کاهش فشار خون و پیشگیری از سرطان کمک می­کند. به سلامتی و شادابی پوست کمک می­کند و هم­چنین تقویت­کننده سیستم ایمنی­ست.

سیب: میوه سیب، میوه­ای عموما شیرین و گوشتی و از درختی برگریز از خانواده گلسرخیان است. منشا درخت سیب از آسیای مرکزی­ست و حاصل از کشت دانه و یا پیوند ریشه است. درخت سیب و میوه آن گونه­های متعددی دارد. در قصه­های اساطیر سیب را نماد زایش و تولد میدانستند و افسانه­های زیادی را با خود همراه دارد. این میوه خواص متعدد زیادی دارد که مهم­ترین آن خاصیت ضدسرطانی­اش است و دارای انواع ویتامین­ها و کلسیم و منیزیم و فسفر و آهن است.

ضرب المثل معروفی در خصوص سیب وجود دارد که “با خوردن روزی یک دانه سیب به پزشک نیاز نخواهی داشت.”

دارچین: دارچین را از پوست درختچه دارچین که بیشتر در هندوستان و چین می­روید تهیه می­کنند. درختچه دارچین درختی است کوچک، به ارتفاع ۵ تا ۷ متر که از تمام قسمت‌های آن بویی مطبوع استشمام می‌شود. گلهای این ادویه در فاصله ماه‌های بهمن تا اوایل فروردین ظاهر می‌شود. برگ این درخت سبز تیره و دارای گلهایی به رنگ سفید است. سابقه مصرف و شناسائی آن به مصر باستان و به حدود دوهزار سال قبل از میلاد بر می‌گردد و دارای انواع مختلفی است. طبع دارچین گرم و خشک است و از مهم­ترین خواص آن جلوگیری از زوال عقل و آلزایمر است. کلیه را گرم می­کند و ضعف کمر و پاها را از بین می­برد و کم خونی را درمان می­کند . دارچین بهترین دارو برای دردهای عضلانی است، اثر آرام­بخش دارد و تب را نیز کاهش می­دهد.

موسیقی

گر به تو افتدم نظر، چهره به چهره رو    شرح دهم غم تو را، نکته به نکته مو به مو

*سعدی

دستگاه نوا یکی دیگر از دستگاه­­های هفتگانه موسیقی ایرانی است که برگرفته از مقام­های دوازده­گانه موسیقی قدیم ایرانی به شمار می­آید. دستگاه نوا را بر اساس روایت­های ردیف موسیقی ایرانی دارای روحیه­ای متعادل، نه چندان غم­انگیز و نه آنچنان شادی­افزا دانسته­اند و هم­چنین مقام نوا را حاکی از شهامت و اراده توصیف کرده ­اند. صفی الدین ارموی مقام نوا را مقام شجاعت نامیده است. در ردیف موسیقی ایرانی گوشه‌های متعددی برای دستگاه نوا ذکر شده که بسیاری از آن‌ها دست کم در یک دستگاه دیگر نیز طبقه‌بندی می‌شوند. مهم‌ترین گوشه‌های دستگاه نوا عبارتند از: گردانیه، بیات راجه، نهفت، گوشت، نیشابورک، خجسته، عراق، عشاق، حسینی، بوسلیک، نیریز، رهاوی، ناقوس، و تخت طاقدیس. برخی از این گوشه‌ها زمینه پرده‌گردانی به دستگاه‌های دیگر، به‌ویژه دستگاه شور را فراهم می‌کنند و حتی گاهی در انتهای اجرا فرود به مایه اصلی دستگاه نوا صورت نمی‌گیرد. برخی از آثاری که در دستگاه نوا ساخته شده‌اند عبارتند از: آلبوم “چهره به چهره” ساخته محمدرضا لطفی با آواز محمدرضا شجریان؛ آلبوم “نوا” مرکب‌خوانی از پرویز مشکاتیان با آواز شجریان، آلبوم “نی‌نوا” از حسین علیزاده و آلبوم “بی تو به سر نمی‌شود “ساخته علیزاده و با آواز شجریان در دستگاه نوا هستند.